Hondenvrienden.nl
Inloggen
U bent hier: home > Training > Positieve training of slipkettingcorrecties?

Positieve training of slipkettingcorrecties?

Positieve training of slipkettingcorrecties?
In een groot landelijk dagblad d.d. 3 maart jl. stond een (bijna) paginagroot artikel over honden training. Het had zelfs 2 koppen! Ja, ja die honden zijn hotstuff momenteel! Hieronder vind u mijn reactie op dit stuk. Dat niet zaligmakend is maar, het allerbelangrijkste blijft denk na bij wat je (je hond aan) doet!!!!!!

In het artikel wordt er geen onderscheid gemaakt tussen opvoeding en training, tussen puppy en volwassen hond of tussen een oefening die de hond beheerst en een oefening die de hond nog moet leren. Daarin zitten naar mijn mening wezenlijke verschillen.Met de kop 'Een hond is NIET democratisch' kan ik het helemaal eens zijn. Echter de andere kop 'Positieve training maakt hiërarchisch ingestelde dieren onzeker' vind ik beduidend minder. De rangorde heeft naar mijn mening meer met opvoeden als training te maken. Zowel honden die positief getraind zijn als honden die met de slipketting getraind zijn kunnen als ze van het trainingsveld afkomen trekken, dat heeft te maken met opvoeding en /of de 'kunstjes' maar op één plek beheersen.Verder staat er 'De uit Amerika overgewaaide positieve trainingsmethode, waarbij het goede royaal wordt beloond en het kwade consequent genegeerd wordt, pakt funest uit voor honden.'. Een hond die een oefening niet kan (of dat nu een volwassen hond is of een puppy) kun je mijn inziens NIET straffen voor het niet beheersen van een oefening. Toch wordt er bij de slipketting methode meestal een ruk omhoog gegeven om een hond te laten zitten. Dat werkt (meestal), maar erg eerlijk is het niet. Als je zo'n hond nou eens rustig duidelijk maakt wat je van hem verlangt bijvoorbeeld d.m.v. een brokje vind ik dat te verkiezen boven die ruk. De tegenstanders van de positieve methode roepen dan: 'Ja maar…dan doet ie het alleen voor het brokje en niet voor jou!' Klopt een hond doet iets omdat het hem of iets oplevert of om iets negatiefs te vermijden. 't zijn net mensen!!! Dus train je m.b.v. een slipketting dan doet hij iets om die ruk te vermijden. 'Een lijncorrectie is een prima techniek, zolang deze met beleid werd uitgevoerd. Men ging overdrijven toen deze methode als zaligmakend werd  gepropageerd.' Hiermee word dus al gezegd dat deze methode NIET zaligmakend is. En met beleid moet worden uitgevoerd en dat is nou niet het punt. Sorry honden baasjes, maar menigeen leert het nooit. Met alle gevolgen van dien…. Zoals bijvoorbeeld nekhernia's. Ook zie ik, helaas zelfs op de tv, honden van twee meter achter de baas naar twee meter voor de baas door de luchtvliegen! Een reisje waar de hond niet vrolijk van wordt. Ik heb zelf eens een hond getraind die niet meer door de eigenaar uitgelaten kon worden, hij trok de eigenaar van boom tot boom. Slipketting en zelfs een prikband die de eigenaren op advies van een andere hondenschool hadden aan geschaft, het hielp allemaal niets! Ze belde ten einde raad op. Dus ik er heen blijkt a) de correctie inderdaad niet goed gegeven te wordenb) de maat van de slipketting niet goed te zijn, waardoor de werking van de slipketting minder wordt en c) de hond een hele hoge pijndrempel te hebben. Je kon er dus aan rukken wat je wou het deed hem niets! Wat dus niet wil zeggen dat je zo geen wervels beschadigt.

De oplossing: een gentle leader. Een mevrouw wandelt geregeld langs met de hond én een glimlach van oor tot oor. 'Overlegstructuren zijn niet aan de hond besteed.' Volkomen mee eens, dat kennen honden onderling niet. Als u als baas met u hond wilt overleggen, denkt de hond dat u twijfelt met het leiding nemen en dan KAN hij de leiding overnemen. Dat hoeft dus niet, er zijn honden die directeur willen worden en honden die als managementassistente prima in hun vel zitten en geen behoefte hebben om met hun baas te ruilen. Conclusie: Hoe strak je leiding moet geven ligt aan de hond! Bij een managementassistente zonder ambitie hoef je minder streng leiding te geven als een hond met een directeurenambitie. Dat leiding geven zit niet in de rukken aan de lijn. Het zit in kleine dagelijkse dingen zoals: Wie heeft het recht op de hoogste zit / ligplaats, wie bepaald wanneer we wat gaan doen, wie bepaald waar we heen wandelen en hoe hard we lopen. Dat zijn dingen die je met bruut geweld kan afdwingen maar in de meeste gevallen is het rustig aan de hond duidelijk maken wat je van hem verwacht, wat hij wel of niet mag voldoende. Als ik in een bedrijf werk een mijn baas schreeuwt mij zijn orders toe, dan zal ik als hij er een dagje niet is er de kantjes van aflopen. Want gezellig en leuk werken is het niet. Legt mijn baas echter rustig uit wat hij van me verwacht en geeft hij mij zo af en toe eens schouderklopje als ik het goed doe. Dan hou ik er lol in!

Wat ik uitstekend vond en zelf ook toepas is het trainen met afleiding: loopse teven, eens op een ander terrein oefenen etc. Trainingssessies van 75 minuten hebben naar mijn idee een negatief effect: een hond kan zelden of nooit zolang zijn best blijven doen. De hond zal dus eerst een oefening beter doen en daarna slechter omdat hij moe wordt. Korte trainingssessies zijn daarom meer gewenst. Dat wil zeggen: dat men thuis ook moet oefenen maar liever 3 x 10 minuten per dag als 1 x 75 minuten. Het allerbelangrijkste bij honden training blijft: BLIJF KALM EN RUSTIG DOET DE HOND HET NIET? BENT U DAN WEL DUIDELIJK GEWEEST? SNAPT DE HOND HET ECHT NIET OF MAAKT HIJ ER BEWUST EEN ROMMELTJE VAN? De meeste mensen denken maar al te snel dat de hond iets niet doet om hun te pesten, meestal geven ze onbewust verschillende signalen waardoor de hond het niet snapt. Als de hond het echt weet maar niet doet dan is een (goede slipketting) correctie geen punt. Een hond het stelen van tafel afleren door hem elke keer als hij een koekje steelt te negeren lijkt mij ook onmogelijk. Dus straf d.m.v. een lijncorrectie, foei of hem een keer in de nek te pakken (zonder schudden!) is in sommige situaties geen probleem of zelfs niet te vermijden. Bij de ene hond werkt het prima door alleen een positieve trainingsmethode te gebruiken, bij de ander in combinatie met af en toe een correctie. Dus zo positief mogelijk, want uiteindelijk moet de hond toch leren luisteren. De kracht van een goede instructeur is dat hij dat onderscheid kan maken!