Hondenvrienden.nl
Inloggen
U bent hier: home > Training > Zelf hondenprobleemgedrag oplossen

Zelf hondenprobleemgedrag oplossen

Zelf honden 'probleemgedrag' oplossen?
Tja, nu denkt u misschien wat is deze instructrice & gedragstherapeute voor een sufferd want eentje die zichzelf brodeloos maakt is niet al te slim. Nou, zover ga ik nu ook weer niet, dat kan ook niet want ik heb jaren over mijn studie gedaan en kan dat niet allemaal in een artikel kwijt. Hoe kwam ik zo op dit onderwerp? Ik werd eind maart gebeld door een mevrouw. Ze had een probleem, althans met haar hond. Wat was er aan de hand? Haar hond blafte en joelde sinds 1 maand als hij alleen thuis was, van de een op de andere dag kon hij niet meer alleen thuis zijn. Nu is dat niet alleen thuis kunnen zijn best wel een veel voorkomend probleem en is vaak heel moeilijk op te lossen. Het wonderlijke hier was echter dat er de laatste tijd weinig veranderingen in huis waren geweest. De eigenaren waren zelfs wat meer thuis omdat meneer in ploegendienst was gaan werken. Verder zo vertelde mevrouw was het een lieve hond! (Ik vind dat altijd zo schattig hè, dat zegt bijna IEDEREEN van zijn hond ook al heeft hij de buurvrouw al wel 10 keer in de billen gebeten)

Maar goed, de hond kon dus niet meer alleen thuis zijn. Het zou nu wel aardig zijn als u nu het scherm even uit zou zetten en eens ging bedenken of u mogelijke oorzaken zou weten van dit probleem. Weet u al iets? Mij schoot gelijk iets te binnen en ging eens verder vragen: “Ja, inderdaad de hond at ook erg slecht.” Deed de hond nog meer vreemde dingen? “Nee, eigenlijk niet.” Likt hij tijdens de wandeling niet  op straat of een polletje gras af? “Nu u het zegt ja dat hadden ze vorige week nog tegen elkaar gezegd wat een wonderlijke hond is het toch!“ Ha, ha ik weet het! U ook? En wat doe je dan een afspraak maken voor een huisbezoek en mensen een X bedrag armer maken voor iets wat ik in 5 minuten had bedacht? Nee dat is mijn stijl niet! U weet het inmiddels? Inderdaad de hond is een reu en wel een verliefde!

In de buurt loopt een loopse teef, waar de teef geplast heeft likt de reu om de geur van de teef nog beter te ruiken. De reu ruikt zo of de teef al in de juiste periode van haar cyclus zit. En verliefd hart maakt mensen meestal niet hongerig, een hond verliest ook vaak zijn trek. Hij huilt omdat hij niet naar zijn uitverkorene kan. Dit probleem gaat dus vanzelf over als er geen loopse teefjes in de buurt zijn. Wel is het zo dat een hond loopse teven op kilometers afstand ruikt! Je kan je hond hiervoor straffen maar of je hond dan snapt wat je bedoelt???? Bovendien is het instinctief gedrag, leer dat je hond maar eens af! Als het te erg wordt kun je in zo'n geval kan je castratie overwegen. Daar zitten zowel voor als nadelen bij. Veel mensen vinden het niet natuurlijk om een reu te castreren. Dat klopt, alleen dan moet je je hond ook zijn eigen eten laten vangen en achter de teven aan laten gaan want DAT is ook natuurlijk honden gedrag! De meeste reuen gaan minder zwerven als ze gecastreerd zijn, de neiging om achter de vrouwtjes aan te gaan is een stuk minder. Vaak staat een gecastreerde reu wat minder op zijn strepen. Kortom hij is vaak iets makkelijk in de omgang, het vermindert gevechten tussen reuen onderling. De hond verdedigt zijn territorium minder fanatiek. Vaak druppelt een ongecastreerde reu in huis. Altijd al afgevraagd waar die kleine kloddertjes toch vandaan kwamen? Ook heeft de gecastreerde reu minder gouw last van een ontstoken voorhuid. Statistisch gezien veroorzaken ongecastreerde reuen meer bijtincidenten als gecastreerde reuen, een van de meest belangrijke voordelen van castratie. En als laatste die verliefdheden worden minder en meestal verdwijnen ze.

De nadelen: de hond KAN dikker worden, dit hoeft niet! Een gecastreerde reu heeft door de hormoonveranderingen minder voer nodig. Het is per hond verschillend hoeveel minder voer hij nodig heeft, dus het is even proberen wat de juiste hoeveelheid is, 1/3  minder is een richtlijn. De vacht kan de eerste periode wat meer uitvallen en vaak wordt de vacht overvloediger. De een vind dit een nadeel de ander een voordeel. De gecastreerde reu kan door sommige reuen voor een teef worden aangezien/ geroken. Dit kan er toe leiden dat een ongecastreerde reu een gecastreerde reu wil bestijgen. Meestal is een keer grommen voldoende om de ongecastreerde reu te doen afdruipen. Veel dierenartsen in Nederland willen een reu pas castreren als de hond ouder is dan een jaar. Ik ben hier geen voorstander van! Het ongewenste gedrag kan dan namelijk al een gewoonte zijn geworden, waardoor het effect van castratie vermindert. Blindegeleide hondjes worden al met een half jaar gecastreerd. Het door de dierenartsen gebruikte argument om later te castreren is; bij vroege castraties loop je meer risico's op prostaatproblemen omdat het geslachtsapparaat nog niet volgroeid is. Bij blindengeleide honden komen deze problemen in dezelfde percentages voor als bij andere reuen, dus is dit niet van toepassing. In Amerika castreren ze de reutjes vaak met 8 weken, dit voorkomt ongewenst reuen gedrag. Of deze hondjes hier gezondheidsproblemen van krijgen of misschien juist gezonder van worden is mij op dit moment niet bekend.Zo zijn er nog veel meer situaties die mensen met enig logisch denkwerk best zelf kunnen oplossen. Ik kom op het zelf bedenken van oplossingen in een volgend artikel graag op terug. Als laatste, wat dacht u van een meneer die mij wou laten komen omdat zijn hond altijd in het nachthok plaste als er stro in lag. Nee, als er een deken in lag deed ie het niet. Nou meneer ik zou er gewoon TWEE DEKENS in leggen als ik u was! O u wilt weten waarom hij dat doet? Tja, als u daar f 150,= voor over heeft wil ik er best nog eens over denken. 't is niet meer nodig? Prima! Goedenavond! (Toch liet het mij niet los, het zal wel komen door de geurtjes die aan het tarwe komen als het nog op het land staat. Muizeluchtjes o.i.d.